Organik Tanım; hiçbir sentetik girdi kullanılmadan yapılan üretim biçimidir.   Amacı insana ve çevreye zarar vermeden üretim yapmaktır. Konvansiyonel   yöntemle yapılan üretimde kullanılan sentetik girdilerin hiç biri organik tarım   yönteminde kullanılmaz. Bu üretim süreci Bakanlığın yetki verdiği sertifika   kuruluşları tarafından denetlenir ve gerekli şartların sağlanması durumunda   ürünlere “Organik Tarım Ürünü” olduğuna dair sertifika verilir.

    Organik tarım geleneksel tarım yöntemlerinin her aşamasının kontrollü ve   sertifikalı olarak denetlenebilir bir yapıya kavuşturulmuş halidir.

    Türkiye’de organik tarım Avrupa’dan gelen ihracat taleplerinin karşılanması   amacıyla 80’li yıllarda başlamıştır. 2004 yılında çıkarılan 5262 sayılı “Organik   Tarım Kanunu” ve 2005 yılında çıkarılan “Organik Tarımın Esasları ve   Uygulamasına İlişkin Yönetmelik” ile Resmi Mevzuat oluşturulmuştur.

     Bu mevzuata göre yurt içinde pazarlanan organik ürünlerin üzerinde, organik   ürün logosu kullanılmalıdır. Ayrıca denetlemeyi yapan sertifika  kuruluşunun adı   ve sertifika numarası bulunmalıdır. Tüketiciler organik ürünler  üzerinde bu   sertifikaları aramalıdırlar. Üzerinde doğal yazan ürünler sertifikası yoksa organik   değildir. organik tarım yönetimiyle üretilen ürünleri karşılamadığı gibi, organik   olmayan ürünlere organik izlenimi verecek isimler konulması  yasaktır.

     Konvansiyonel tarım yöntemleriyle Avrupa ülkelerine göre daha geç tanışan   Türkiye, kirlenmemiş toprakları, suyu ve havasıyla organik tarım için ciddi bir   potansiyel barındırmaktadır.